[RBS] 50 days between Tibbar and Winch.

posted on 01 Apr 2012 21:59 by jelova
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
Image Hosted by ImageShack.us
 
 
 
50 days between Tibbar and Winch.
 
 
 
 
    วันแรกที่ผมเดินเข้ามาในโรงเรียนแห่งนี้ ผมไม่คิดไม่คาดหวังว่าคนที่น่าเบื่อและจืดชืดอย่างผมจะได้พบกับสิ่งที่เรียกว่า "ความรัก"..
 

    วันแรกที่ผมได้เจอคุณ ไม่ได้มีอะไรพิเศษ คุณพาผมไปกินขนม ผมซื้อเสื้อให้คุณ คุณซื้อเสื้อให้ผม ถึงจะสนุกแค่ไหน แต่ก็ยังไม่มีอะไรพิเศษ ก็ยังเป็นแค่เพียงคนรู้จักกัน
    หลังจากนั้น ผมได้คุยและไปเที่ยวกับคุณอีกหลายครั้งหลายหน แต่ก็ยังไม่มีอะไรพิเศษ ..ก็ยังเป็นเพียงเพื่อนกัน
 
 
    ความรู้สึกบางอย่างมันค่อยๆเกิดขึ้น ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน รู้แต่เพียงว่ามันมีแต่มากขึ้น ..และมากขึ้นเรื่อยๆ


    วันนั้น วันที่คุณบอกว่าคุณอยากดูแลผม แต่คุณไม่อยากให้ผมรักคุณ ผมรู้แล้วว่าความรู้สึกที่เอาแต่มากขึ้นนั้นมันเรียกว่าความรัก.. และผมก็ได้รู้จักกับความรู้สึกเพิ่มอีกอย่าง เมื่อคุณบอกผมว่าคุณรักใครไม่ได้ มันเจ็บ.. เจ็บอยู่ที่หน้าอกย้ำๆซ้ำๆอยู่อย่างนั้น.. แต่คุณบอกว่าผมเป็นคนสำคัญ.. ไม่เป็นไร แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับผม
    วันนั้นวันที่คุณบอกรักผม  ผมไม่เคยคาดหวังว่าคนที่มีคนรุมล้อมมากมายอย่างคุณจะมองมาที่คนน่าเบื่อจืดชืดอย่างผม ผมไม่กล้าเชื่อ ไม่กล้าคาดหวังอะไร แต่คุณก็บอกย้ำให้ผมฟัง.. ผมไม่มีทางที่จะมีความสุขมากไปกว่านี้ได้แล้ว คุณบอกว่าผมเป็นของของคุณ คุณเป็นของของผม ผมรู้สึกเหมือนอยู่ในฝัน ลืมความจริงทั้งหมดไป..


    วันต่อๆมา เรื่องราวระหว่างผมกับคุณก็มากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับความรู้สึกของผมที่มันเอาแต่จะมากขึ้นเรื่อยๆไม่มีสิ้นสุด..
    แต่แล้วผมก็ต้องตื่นจากความฝันนั้น ผมเห็นคุณกับคนอื่น.. สัมผัสที่ผมได้รับจากคุณ คนอื่นก็ได้เช่นกัน.. ถ้อยคำมากมายที่ผมรับฟัง คนอื่นก็ได้รับฟังเช่นกัน คำว่าคนสำคัญที่คุณพูดกับผม คุณก็พูดกับคนอื่นเช่นกัน ..แต่ไม่เป็นไร ผมบอกตัวเองซ้ำๆ แค่คำว่า "รัก" เท่านั้นที่ยังคงเป็นของผม ของผมคนเดียว ..สำหรับผม ผมขอแค่คำๆนี้ คำเดียวเท่านั้นที่สำคัญสำหรับผม


    วันนั้นที่คุณเจาะหูคู่กับผม มันทำให้ผมมั่นใจมากขึ้นอีกครั้งว่าเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมาไม่ใช่แค่ความคิดของผมคนเดียว.. คุณเป็นของของผม และผมเป็นของของคุณ..
    วันนั้นที่ร่่างกายคุณเริ่มทรุดโทรมเพราะยาพวกนั้น ผมทำได้แค่เพียงมองดู.. ผมช่วยอะไรคุณไม่ได้เลย มันทำให้ผมรู้ตัวว่าผมไร้ประโยชน์มากขนาดไหน ..แต่คุณบอกว่าไม่เป็นไร แค่ผมอยู่ตรงนี้ก็เพียงพอ ไม่ทิ้งคุณไปไหน
    วันนั้นคุณกลายเป็นผู้หญิง และผมตัวสูงใหญ่ขึ้น ..ผมรู้สึกดี เพราะผมได้เป็นฝ่ายดูแลคุณบ้าง แต่วันนั้นคุณก็ได้พบกับ ..เขา.. แต่ผมพยายามมองผ่านไป ไม่เป็นไรหรอก.. คำๆนั้นยังเป็นของผมคนเดียว พวงกุญแจคู่กันที่คุณซื้อมา ผมเลือกเทวดาให้คุณ เพราะคุณเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของผม เป็นทุกๆอย่างของผม.. ส่วนผมเองเป็นปีศาจ.. เพราะผมเริ่มกลัวและไม่มั่นใจ ว่าการที่ผมมีตัวตนอยู่อย่างนี้จะเป็นการฉุดรั้งคุณไว้หรือเปล่า ทำให้คุณไม่ได้รับความสุขที่ควรจะได้หรือไม่..
 

    วันนั้นเป็นวันที่ผมลืมว่าการหายใจต้องทำยังไง.. วันที่คุณบอกผมว่าเรื่องราวทั้งหมดระหว่างเราเป็นการแค่การเล่น การแกล้งเล่นเป็นคนรักกัน..  คุณบอกว่าสำหรับคุณ ผมเป็นแค่ของเล่น ..ผมหายใจไม่ออก ถึงจะเจ็บแน่นที่หน้าอกจนไม่รับรู้อะไรแล้ว แต่ผมก็ยังจะอยู่ อยู่ตามที่คุณเคยขอผม..ขอผมให้อยู่เคียงข้างคุณ ไม่ทิ้งคุณไป และ..เพราะถึงคุณจะพูดแบบนั้น ผมก็ยังรักคุณอยู่ดี..
    วันนั้นที่ผมไปนั่งอยู่ที่หน้าบ้านคุณ​เพราะไม่กล้าพอที่จะเข้าไปหา คุณเดินออกมาแล้วอุ้มผมกลับเข้าไป.. คุณบอกว่าคุณขอโทษ คุณรักผม.. คุณจะไม่ทิ้งผมไปอีกแล้ว.. เพียงเท่านั้น ความเจ็บปวดที่ผ่านมาทั้งหมดเหมือนเป็นแค่ฝันร้าย.. ไม่ได้เกิดขึ้นจริง


    หลังจากนั้น.. ทุกอย่างก็เหมือนวนกลับไปที่เดิม คุณบอกรักผม.. และผมก็ยังเห็นคุณอยู่กับคนอื่น  ผมพยายามมองเลยผ่าน พยายามไม่สนใจ บอกกับตัวเองว่าไม่เป็นไร คำๆนั้นคุณยังพูดกับผมแค่คนเดียว แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังปวดซ้ำๆที่หน้าอกทุกครั้งที่เห็น.. แต่ถึงจะปวดซักแค่ไหน มันก็ไม่เป็นอะไรเลย ..เพราะผมรักคุณ..


    แต่แล้วหัวใจของผมหยุดเต้นในวันนั้นเอง.. วันที่คำว่ารัก ไม่ใช่ของผมคนเดียวอีกต่อไป วันที่คุณบอกกับ เขา ว่าคุณรักเขา บอกว่าที่คุณรักผมเพียงเพราะต้องการปกป้องผม ..วันที่ผมเข้าใจทุกๆอย่าง.. วันที่ผมรู้ตัวว่าเป็นผมเองที่ทำให้คุณไม่มีความสุข เป็นความรักของผมเองที่ฉุดรั้งคุณไว้ ไม่ให้คุณได้รักกับคนที่คุณรักจริงๆ..แต่ถึงอย่างนั้น ..ผมก็ยังไม่เคยหยุดรักคุณ  ..ผมเลือกที่จะปล่อยคุณไป.. ปล่อยให้คุณได้รักกับเขา เขาที่คุณรักจริงๆ ผมไม่อยากรั้งคุณไว้อีกแล้ว.. แต่คุณบอกว่าคุณรักผม..คุณบอกว่าคุณอยากเป็นของของผมแค่คนเดียว.. ผมไม่กล้า..ผมไม่รู้อีกต่อไปแล้วว่าผมจะทำได้หรือไม่ ผมขอให้คุณกลับไปคิดให้ดีๆและคุณย้ำให้ผมฟังว่าคุณรักผม ..ผมเลือกจะเชื่อคุณอีกครั้ง..


    แต่หลังจากนั้น คุณคุยกับผมน้อยลงเรื่อยๆ และผมก็ยังเห็นคุณอยู่กับคนอื่นเสมอ..


    ผมถามหม่าม้าอิชิว่า ความรักคืออะไร.. หม่าม้าบอกว่าความรักก็เหมือนยาเสพติด


    ระยะทางระหว่างเราเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ดูเหมือนจะมีแค่ผมเท่านั้นที่เป็นฝ่ายไล่ตาม ผมรวบรวมความกล้าครั้งสุดท้ายเพื่อเข้าไปถาม ถามคุณให้แน่ใจว่ามีเพียงผมหรือเปล่าที่เสพติดแบบนี้ คุณบอกว่าคุณก็เสพติดเช่นกัน..เสพติดผมเช่นกัน


    ผมไม่เคยอยากให้ความรักของผมเหมือนกับยาเสพติด เพราะคนที่ติดยาเสพติด.. มักไม่ได้ติดเพียงชนิดเดียว..


    วันนั้นที่ผมเห็นคุณกับคนอื่นเหมือนเคย.. ทุกๆครั้ง ผมเองก็อยากทำแบบเดียวกัน เผื่อว่าความรู้สึกปวดนี้จะหายไปบ้าง แต่เสียงเล็กๆท้วงแย้งผมไว้ตลอด แต่ไม่ใช่วันนั้น วันที่ผมดื่มเหล้า และลงเอยด้วยการจูบกับคุณครอส คุณโกรธ คุณโมโห.. หลายๆครั้งผมก็อยากย้อนถาม.. แล้วผมควรจะรู้สึกอย่างไรเวลาเห็นคุณอยู่กับคนอื่น


    และเพราะผมเป็นคนที่น่าเบื่อและจืดชืดอย่างนี้ ผมจึงเป็นยาเสพติดชนิดที่อ่อนที่สุด.. ที่คุณไม่ต้องการอีกแล้ว..


    หลายๆครั้ง คุณบอกคุณไม่เคยเข้าใจว่าผมคิดอะไร.. ผมอยากจะบอก อยากจะพูดออกไป แต่ก็ไม่เคยมีความกล้ามากเพียงพอ..


    มีแค่สองอย่างเท่านั้นที่ผมอยากบอกกับคุณ


    อย่างแรก...ขอบคุณที่คอยทนดูแลคนอย่างผมมาตลอด 50 วันที่ผ่านมา ผมรู้ว่าคุณคงรำคาญและลำบากแค่ไหน ขอบคุณจริงๆที่ยอมทนมาขนาดนี้


    สิ่งสุดท้ายที่ผมอยากจะบอกคุณ ก็คือ ..ตั้งแต่วันที่มันเริ่มต้น ยังไม่มีวันไหนเลยที่ผมจะหยุดรักคุณ และแม้ในเวลานี้ ความรู้สึกของผม มันก็ยังมีแต่มากขึ้น..และมากขึ้น..


                                                                                                                    Tibbar.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
สำหรับฟิค?ไดอารี่?จดหมาย? ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดีอันนี้
เป็นอะไรที่มีอุปสรรคในการเขียนมากครับ เพราะครั้งแรกที่เขียนไปมันละเอียดและมีเรื่องราวมากกว่านี้อีก แต่เกิดปัญหาบางอย่างกับคอมฯผมจนต้องฟอร์แมตเครื่องทิ้งทั้งหมด แบบไม่มีโอกาสได้แบ็คอัพไฟล์อะไรเลย
ทำให้ทั้งโรลเพลย์ที่เซฟไว้เป็นแหล่งอ้างอิง ทั้งอันที่เขียนไว้ครั้งแรก ..หายเกลี้ยง
พร้อมๆกับข้อมูลที่สำคัญๆของผมอีกหลายอย่าง 
 
สรุปได้ว่า
 
ตอนนี้ลูกของผม "ทิบบาร์" โสดนะครับและอาจจะโสดแบบนี้ไปเรื่อยๆตราบใดที่ไม่มีใครทนรอและรักษาแผลให้ได้ครับ
ยังติดต่อมาคุยเล่นได้เหมือนเดิมที่ EMS , Twitter : @RBS_Tibbar , MSN(ขอผ่านทางEMS)  , Skype : Jelova29
 

Comment

Comment:

Tweet

เพิ่งรู้ว่าเป็นเเฟนกันก็วันนี้ =w=)
แต่ดราม่ากินใจมาก ฟฟฟฟ -w-)b

//เข้ามาเสพดราม่าและจากไป
....................
ยูโคเมะ - สู้ๆน้า =w=)9!!!~

#8 By KAKIPPY' on 2012-04-03 18:46

ครีมพาย- .......*พูดอะไรไม่ออก ให้แครอทปลอบใจ*
(แอบเข้าใจความรู้สึกตอนข้อมูลหาย อยากร้องไห้มากๆ)

#7 By XMiraiX on 2012-04-03 18:07

เม้มไม่ออก....
/ซับน้ำตาแล้วเดินจากไป #พ่อง

#6 By RinKu on 2012-04-03 17:48

//เม้นไม่ออก ฮืดดดดดด ; A ; เรื่องมันเศร้า //อีคนซุ่มตลอด

เอาหมอไปรักษาเเผลใจก่อนมั้ยก๊ะ //ข้ามคอมมู

#5 By นิรันดร์ on 2012-04-03 14:07

เธียร์ - พึ่งรู้จริงๆนะฮะว่าความรักก็ทำให้เจ็บได้เหมือนกัน //โอ๋วปลอบทิบน้อย #ผิด

ดราม่าพิลึก แต่อินนะ//โดนชก อา~...เศร้าตรงข้อมูลหายนี่แหละ OTL

#4 By M02'Tisune on 2012-04-03 13:41

ทำไมช่วงนี้คนข้อมูลหายเยอะ
หรือไปโรลกับขย่มมะม่วงซังจนไวรัสเข้ากัน!!*โดนมะม่วงปาหัว*
ล้อเล่นไม่อยากให้เครียดกันเด้อ*ปลอบใจแบบคิฟกวนๆ*
นั่งอ่านแล้วเศร้าใจ

คิฟ - แง้~!!ไม่เป็นไรนะบาร์จัง น้าคิฟอยู่นี่น้า~ น้าจะนั่งอยู่เป็นเพื่อนนะ*เพิ่มภาระให้หลานชัดๆ*
หรือจะให้น้าจัดการเจื๋อนหมอนั่นให้ หึหึ งานถนัดเลยนะ...

#3 By JuODas on 2012-04-03 06:27

อิชิ - กอดลูกบาร์ไว้ แล้วลูบหัว - ลูกเป็นคนเข็มแข็ง
---------------
เศร้าตรงข้อมูลหายอะ

#2 By No War's on 2012-04-03 04:42

ไจแอนท์ - *กอดทิบไว้นิ่งๆ* ...


อา อ่านแล้วจี๊ดๆๆๆ อูววว เป็นกำลังใจให้นะคะ

#1 By PD [DOG'STALON] on 2012-04-03 03:52

:: Jelova :: View my profile

Categories